dinsdag 17 september 2013

Architecture of Information

Meaning is key to information. Meaning is attached to it by its receiver. It’s the senders assignment to minimize the gap between his intended meaning and the meaning a receiver attaches to it. Just to keep communication sensible! Successful communication is greatly facilitated by supplying the receiver with proper contextual information. For, as we all know, it’s context that pre-eminently controls meaning. Information never comes on its own – no, information is always and inextricably connected with its associated context. It’s all about the delivery of intended meaning. As said: meaning is key to information. That is, in a nutshell, Architecture of Information.

Using Metapattern [1] modeling Architecture of Information is rather straightforward – as shown in the model below:


Explanation:
The model ‘starts’ with a thick black line; the horizon. The model itself displays from the horizon; behind this horizon the un-appointed is ‘found’. This model ‘says’: Concept-in-Context is the contextual specialization of Concept in Context [2]. As a clarifying example: in the context of a company (Context) a natural person (Concept) can specialize to an employee (Concept-in-Context).

Architecture of Information makes clear how information mutually relates, is modeled systematically, is contextualized explicitly and naturally unfolds itself. This possibly sounds somewhat abracadabra, but will become more clear when the above model gets dressed up a little more.

The previous (open) model can easily (and in principle unendingly) grow and develop:
  • Each specialisation can, in turn, be taken as a… Concept:
    In the context of a, for example, function classification (Context) the employee can be taken as a Concept en specialise to, for example, a general (Concept-in-Context).
  • Each specialisation can, in turn, be taken as a… Context:
    The employee can also be taken as a Context for the specialisation of, for example, clothing (Concept) to uniform (Concept-in-Context).
Growth/development is not limited to a downward direction (as just described); upwards development is possible as well. For the concepts that immediately connect to the horizon (Context and Concept) can also be taken as specializations of other material; material ‘waiting’ behind the horizon [3].

The next model shows, still in a general fashion, the aforementioned developments in a tangible manner:


Explanation:
This second model ‘says’: An Employee starts out as a Natural Person (Concept). A General is an Employee at a Company (Context). Being an Employee at a Company, a General uses specialized Clothing (Concept): a Uniform.

This model even more clearly shows that with respect to meaningful information it’s all about the way information concepts mutually relate. Uniform has Employee as its context. Employee has Company as its context. Company has the horizon as its context. Each concept gets its situated meaning from its specific (above) context; the context in which it manifests itself. And, in opposite direction: any concept in the model contributes to the meaning of the concepts below it (also referred to as “intext”).

Who starts practicing the concept of Architecture of Information, easily discovers how relevant properties systematically and durably get distributed along coherently modeled concepts. An Employee starts out as a Natural Person. And the attributes that hold for Natural Person do not repeat themselves for Employee for they are always attainable via relationship. In the same way we get a robust distribution of attributes (also read: meaning) along the linked concepts General, Employee and Natural Person.

What is, for example, “wage”? Well, it depends! It depends on the specific situation in which “wage” manifests itself. And the entire government practice is infested with problematic concepts like wage. This blurs and confuses and slackens a great deal of our information exchanges. As a consequence societal development wavers.

Would application of Architecture of Information be of real help here? Who practices the concept Architecture of Information orderly arranges problematic concepts – one by one and context for context – in one single model. A model that coherently shows the essential differences and similarities in meaning of the conjoining concepts.
Humans live their lives from situation to situation; it’s the way they are wired. And meaning isn’t a sitting duck; it ‘follows’ situation – so to speak. That’s also part of human wiring. Therefore human beings would greatly benefit from information systems that are designed and built based on information models that comply with Architecture of Information.

Copyright (c) 2013 Emovere/Jan van Til - All rights reserved.
The standpoint(s) presented in this article do not necessarily represent the standpoint(s) nor the policy of Gasunie.

[Notes]:
1. For more information on Metapattern (and Knitbits; its accompanying operational platform), please do have a look at the website of Information Dynamics.
2. The organization principle of “Contextual Specialization” is designed and developed by Pieter Wisse; please have a look at his website.
3. Sideward development is, of course, possible as well.

zondag 17 maart 2013

De Clou van Interface

In zijn column De eeuwige interface (15 maart 2013) deelt François van Heurn zijn ongerustheid m.b.t. moderne gegevensuitwisseling: omslachtig, foutgevoelig, kostbaar, lange time-to-market en onbevredigend. “En dat”, zo stelt Van Heurn, “terwijl de techniek de afgelopen jaren juist op het gebied van integratie grote sprongen voorwaarts heeft gemaakt.” Even verder in zijn column vraagt Van Heurn zich dan ook af “waarom bouw en beheer van interfaces dan toch nog steeds zo moeizaam gaat” en geeft aansluitend een korte, praktische, analyse.

Waar draait het bij interfaces eigenlijk om? Wat is, zeg ook maar, de clou? Cruciaal is de uitwisseling van betekenis. Datatransport is secundair. Cruciaal is dus dat data zo is georganiseerd dat bedoelde betekenis gemakkelijk kan worden vastgesteld. Altijd. En bij elke willekeurige uitwisseling ervan.

Daarmee krijgt het derde punt in Van Heurn’s analyse plotseling de hoofdrol toegewezen! En, ja, klopt helemaal, onze huidige “Data definities” vormen wat organisatie annex betekenis betreft een groot en groeiend probleem. Dat is, zo constateert hij: “in de praktijk een crime”.

Wie de clou van interface (in)ziet, ziet ook dat oplossing voor dat probleem zich laat vinden in een nieuwe opvatting m.b.t. organisatie van informatie – van de “Data definities” zo u wilt. Al was het maar om – zoals Van Heurn het uitdrukt “de kosten van interfaces te decimeren!”

We zouden ons, heel productief, kunnen realiseren dat “een factuur [g]een factuur [is]”, dat “een order [g]een order [is]”, dat “een artikel [g]een artikel [is]” enzovoort. Nee, natuurlijk niet! Daar denkt iedereen – in de harde dagelijkse realiteit – nu eenmaal anders over! En daarover verkrijgen we met elkaar in geen 100 jaar consensus! Vergeet het! Zet het uit uw hoofd! Accepteer wezenlijke verschillen en probeer ze niet te standaardiseren, te harmoniseren of anderszins te verdoezelen.

We zouden ons, heel productief, kunnen realiseren dat het uitwisselen en aan elkaar knopen van ongelijkwaardige informatie een malle bezigheid is. Wie verstandig is stopt er dan ook mee – en wel zo snel als mogelijk. Een factuur in de context van partij A is nu eenmaal geen factuur in de context van partij B. En… àls A en B momenteel al met dezelfde facturen werken, kan dat volgend jaar maar zo weer anders liggen. Wie de ogen sluit voor reële dynamiek… wie de ogen sluit voor essentiële verschillen… en ‘de boel’ via “mappings” al polderend aan elkaar blijft plakken, houdt zichzelf voor de gek, is verk(n)ocht aan de eeuwige interface: omslachtig, foutgevoelig, kostbaar, lange time-to-market en onbevredigend.

Zolang “Data definities” feitelijk ongeschikt zijn voor informatie-uitwisseling tussen partijen, blijft het ‘gewoon’ sappelen met dergelijke data in en tussen applicaties – of ze nu gearchitectureerd, SOA, Open, XML, SOAP enzovoort zijn/hebben of niet. De kern van het probleem zit-um niet – herhaal: niet – in de techniek, maar in ons overtuigingen aangaande de manier waarop wij onze “Data definities” in elkaar menen te moeten steken.

Zolang wij in essentie blijven werken volgens het aloude adagium ‘voor elk probleem een apart systeem’… zolang zullen wij “Data definities” blijven produceren die uitermate geschikt zijn voor één bepaalde partij en derhalve minder/niet geschikt zijn voor andere partijen.

Nogmaals: wat m.i. nodig is, is een nieuwe opvatting m.b.t. organisatie van informatie. Een organisatie met het oog op het uitwisselen van betekenis – de clou van interfaces. Wanneer we informatie ànders – lees: niet langer traditioneel, maar stelselmatig – modelleren, kunnen tal van partijen uit vergaand dezelfde informatie-elementen elk hun eigen factuur, order, artikel enzovoort samenstellen. Voor nadere onderbouwing en details verwijs ik u graag door naar Information Modeling for Context Aware Systems.

Copyright (c) 2013 Emovere/Jan van Til - All rights reserved.
Alle publicaties op deze site zijn gebaseerd op mijn eigen opvattingen. Ze vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs de standpunten en het beleid van mijn werkgever(s).


woensdag 6 maart 2013

Federatieve Informatie

Met De Federatieve App levert Ron Tolido opnieuw een mooie bijdrage aan een discussie die altijd weer op mijn warme belangstelling kan rekenen. Tolido laat in zijn column helder zien dat niemand het in z’n eentje (nog) redt: we zijn tot-en-met onderling afhankelijk. En dat weten we ook wel. Tegelijkertijd hechten we ook enorm aan onze autonomie: eigen meester; niemands knecht! Ook dat weten we – als geen ander.

De vraag is dan ook: hoe opereren we samen/apart zo relaxed mogelijk in dit boeiende spanningsveld van autonomie en onderlinge afhankelijkheid? Hoe laten we iedere participant zoveel als mogelijk zelf ‘de boel’ autonoom regelen, terwijl we – met z’n allen – tegelijkertijd ook altijd robuust en betrouwbaar willen kunnen terugvallen op één of andere gemeenschappelijke basis. Een basis waar we allemaal en zonder mankeren onze mosterd kunnen halen (en brengen)?

Tolido signaleert naar mijn idee terecht dat “[m]obiele apps een ander soort levenscyclus [hebben]”. Tolido samenvattend: het zijn (vaak) een soort Kleenex-applicaties die overal vandaan komen, die snel bedacht, gemaakt en ingezet worden, hun waarde bewijzen en na enige tijd weer vervangen worden door nieuwe varianten. Dynamiek! Tempo!

Zoiets gaat natuurlijk alleen maar werken als er één of ander gemeenschappelijk fundament aan ten grondslag ligt. Robuust en betrouwbaar. Een fundament waar iedereen zijn/haar mosterd kan halen (en brengen). Tolido: “De centrale IT-afdeling zou zich veel meer moeten richten op het aanbieden van een platform dat ervoor zorgt, dat die mobiele apps snel kunnen worden ontwikkeld, getest en beheerd, dat de juiste datasets en enterprise services worden gebruikt, dat identiteit en beveiliging van tevoren al zijn ingebouwd.” Precies! Een applicatie moet weer een zuivere toepassing worden – zònder al die (time-to-market frustrerende) rompslomp.

Daar waar Tolido zich (nog) hoofdzakelijk richt op Techniek (die, zeker, noodzakelijk is), richt ik me eerst en vooral op de Informatie: op dat ‘goedje’ waar het iedereen in de kern om begonnen is! Zo’n gemeenschappelijk fundament – Informatie èn Techniek – is infrastructureel van aard: één pakket aan (im)materiële voorzieningen waarmee tal van gebruikers via hun veelheid aan wisselende apps heel gevarieerd en op hun persoonlijke maat worden bediend.

En dat lukt alleen maar wanneer we er in slagen onze informatie… probleem-ònafhankelijk (!) modelleren. Dat is Nieuw! Want het zit ons in de genen om probleemspecifiek te modelleren en aansluitend dus ook probleemspecifiek te bouwen (met alle gevolgen van dien).

We hebben een nieuwe, stelselmatige, manier van informatiemodellering nodig [1]. Dat levert ons federatieve informatieverzamelingen, waaromheen een federatief pakket aan (im)materiële voorzieningen wordt gebouwd. En dan… dan hebben we dat “platform” [2] waarover Tolido in zijn column spreekt – dat platform waarop apps als zuivere informatietoepassingen soepel en gevarieerd kunnen ‘inprikken’.

Copyright (c) 2013 Emovere/Jan van Til - All rights reserved.
Alle publicaties op deze site zijn gebaseerd op mijn eigen opvattingen. Ze vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs de standpunten en het beleid van mijn werkgever(s).

[Noten]
1. Voor meer informatie aangaande deze nieuwe vorm van informatiemodellering, zie bijvoorbeeld Systematic Organization of Information (2011). Een uitstekende methode voor bedoelde nieuwe informatiemodellering is Metapattern. Metapattern gaat bovendien vergezeld van een operationeel platform: Knitbits [3].
2. Zie, voor een impressie/verbeelding bijvoorbeeld de presentatie infOrmation Orchestration (2010).
3. Het Nieuwe Modelleren– of, beter uitgedrukt: stelselmatige informatiemodellering vereist ten opzichte van de traditionele (en probleemspecifieke) modellering een geheel andere denk-, kijk- en werkwijze van de informatiekundig ontwerper. Het gaat immers om het ontwerp van enkelvoudige voorzieningen t.b.v. veelvuldig, gevarieerd en variërend gebruik door een veelheid aan ddor de tijd heen wisselende mensen en groepen. Er is, met andere woorden, geen sprake (meer) van een specifiek probleem dat door de ontwerper moet worden opgelost. Nee, de uiteindelijke toepassingen dienen nadrukkelijk op een infrastructurele leest te worden geschoeid. En dat is kwalitatief ànders.

woensdag 20 februari 2013

Het Nieuwe Modelleren

Hoe produceert u uw informatiemodellen? Mag ik eens raden? Grofweg begint het proces met identificatie van een specifiek probleem. Het is immers dàt specifieke probleem dat moet worden opgelost! Aansluitend wordt de specifiek daarvoor benodigde informatie zorgvuldig geïnventariseerd en nauwkeurig gemodelleerd. Alles met het oog op oplossing van dat ene, specifieke probleem.
 
Daarmee is natuurlijk niets mis zolang de aanvankelijk geïdentificeerde probleemsituatie maar (zo goed als) ongewijzigd aanhoudt. En daar wringt tegenwoordig de schoen. Want (probleem)situaties zijn vandaag de dag in toenemende mate beweeglijk van aard waarbij ze elkaar ook nog eens wederzijds beïnvloeden.
 
ICT startte haar bezigheden in een overzichtelijke en ook statische wereld. Werkprocessen die stonden als een huis, raakten door de jaren heen steeds verder geautomatiseerd; hetgeen allerhande nieuwe mogelijkheden gaf. En tegenwoordig… tegenwoordig zijn de technische mogelijkheden inclusief hun toepassingen ongekend groot. Onvermoeibaar buitelen tal van ontwikkelingen nog altijd over elkaar heen. De effecten van de ene noviteit zijn nog niet helder of de effecten van andere ontwikkelingen en toepassingen interfereren er alweer mee. Kortom: ICT hielp geest uit fles en zette daarmee zo zo’n beetje alles ‘gewoon’ en onomkeerbaar in niet te stuiten beweging.
 
En daarmee zijn ook geïdentificeerde (probleem)situaties geen sitting ducks meer, maar moving targets: alsmaar in beweging – ze veranderen waar we bij staan! Ronduit pijnlijk daarbij is dat de gangbare processen en standaarden voor informatiemodellering annex applicatiebouw dergelijke dynamiek domweg niet meer kunnen bijbenen.
 
Zolang oplossing voor deze pijnlijke problematiek nog allerwegen wordt gezocht in meer standaardisatie en verdere vereenvoudiging van gereedschappen en werkprocessen – zowel aan de kant van IT als ook aan businesszijde… zolang ontstaat er geen ruimte om fundamenteler naar de deze (groeiende) problematiek te kijken. En juist dàt is nodig! Want hoewel nagestreefde standaardisatie en vereenvoudiging hun nut hebben, is hun bijdrage aan substantieel betere oplossing slechts marginaal [1].
 
Het goede nieuws is dat substantieel betere oplossing gevonden kan worden in een geheel nieuwe vorm van informatiemodellering. Wat nodig is, is een vorm van informatiemodellering die (in hoge mate) invariant is m.b.t. de nog altijd toenemende beweeglijkheid van mens, maatschappij en organisatie [2].
 
Een dergelijke vorm van informatiemodellering levert infrastructureel geordende informatieverzamelingen op met nauw erop aansluitende voorzieningen tot ontsluiting. Zo’n enkelvoudig informatiestelsel wordt vervolgens flexibel ingezet via een veelheid aan variërende en gevarieerde toepassingen. Zo ontstaat een duurzame/stabiele informatie-infrastructuur die via een waaier aan toepassingen wordt benut [3].
 
Het Nieuwe Modelleren maakt mens, maatschappij en organisatie wendbaarder, voorziet in hogere informatiekwaliteit; verschaft informatie van eenduidige betekenis en rekent af met duplicaten en inconsistentie. Daarnaast is de time-to-market voor nieuwe/gewijzigde toepassingen een stuk korter, terwijl de kosten voor informatievoorziening tot aantrekkelijke niveaus dalen. En ook dat is goed nieuws.
 
Ja, klopt, het Nieuwe Modelleren kost u (natuurlijk) ook iets. Denk daarbij vooral ook aan opleiding in het kader van, nieuwe (stelselmatige) informatiemodellering [4]. Denk zeker ook aan (tijdelijke) extra voorzieningen die waarborgen dat uw ‘winkel’ open blijft tijdens de gefaseerde verbouwing van uw applicatielandschap [3].

Copyright (c) 2013 Emovere/Jan van Til - All rights reserved.
Alle publicaties op deze site zijn gebaseerd op mijn eigen opvattingen. Ze vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs de standpunten en het beleid van mijn werkgever(s).

[Noten]
1. Zie, voor een uitgebreidere uiteenzetting, bijvoorbeeld het artikel Modern Informatieverkeer (2008).
2. Voor meer informatie aangaande deze nieuwe vorm van informatiemodellering, zie bijvoorbeeld Systematic Organization of Information (2011). Een uitstekende methode voor bedoelde nieuwe informatiemodellering is Metapattern. Metapattern gaat bovendien vergezeld van een operationeel platform: Knitbits.
3. Zie, ter verdere verduidelijking, een impressie/verbeelding in de vorm van de presentatie infOrmation Orchestration (2010).
4. Het Nieuwe Modelleren – of, beter uitgedrukt: stelselmatige informatiemodellering vereist ten opzichte van de traditionele (en probleemspecifieke) modellering een geheel andere denk-, kijk- en werkwijze van de informatiekundig ontwerper. Het gaat immers om het ontwerp van enkelvoudige voorzieningen t.b.v. veelvuldig, gevarieerd en variërend gebruik door een veelheid aan ddor de tijd heen wisselende mensen en groepen. Er is, met andere woorden, geen sprake (meer) van een specifiek probleem dat door de ontwerper moet worden opgelost. Nee, de uiteindelijke toepassingen dienen nadrukkelijk op een infrastructurele leest te worden geschoeid. En dat is kwalitatief ànders.

zaterdag 16 februari 2013

Information Modeling for Context Aware Systems

Human beings are context aware – by nature. How about our modern information systems? They really should be, but they are not! Truly context aware systems require contextually modeled information. Did you know that? We need contextual information modeling capabilities in order to be able to produce context aware solutions that optimally support context aware people in modern businesses as well as our networked society.
 
Human beings are context aware – by nature
We all know [1] that human beings assign meaning to information based on its ever accompanying context. Information, so to speak, never travels on its own; it always shows up together with a certain context. And it’s that very context that inescapably helps to ‘shape’ information into its situational meaning.
 
We all know [1] that human behavior springs forth from personally assigned meaning to individually sensed information – information being sensed and processed over time.
 
In day to day life human beings aren’t consciously aware of their (generally speaking) fine grained context awareness capabilities. Most of the time they ‘simply’ sense, interpret and act. Actions which, in turn, result in new signs/information that also can be sensed. Etc. etc.
 
 
Modern information systems should all be context aware – but they are not
So… to human beings the meaning of information is not at all fixed, but always depends on its accompanying context – represented, of course, by contextual information [2].
 
All of our contemporary systems, however, still work with information of fixed and predefined meaning. This meaning of information usually is determined during design. As a consequence the resulting information system is highly inflexible with respect to changes in meaning – changes that inevitably will occur over time. Situations change…. Our interests change…. We all know that.
 
Because of ever increasing dynamics – in our modern businesses as well as in our information society/network society – fewer and fewer things remain the same for very long anymore. We all know that.
 
 
Context aware systems require contextually modeled information
In order to solve this wicked problem [3], we need context aware systems. We need information systems that can handle change-of-meaning of information because of change-in-context. Why? Because we need to be able to quickly and optimally support human beings in the way they are naturally ‘wired’: sensing, interpreting, acting, sensing, ….
 
We all know that information systems are all about… information [4]. It is for that reason that context aware systems are most naturally built around contextually modeled information [5]. Contextually modeled information is suitable to be processed by context aware systems in order to be situationally applicable by human beings.
 
 
Needed: contextual information modeling
Contextual information modeling, also called systematic information modeling [6], qualitatively differs from traditional information modeling. Contextual information modeling requires systems thinking.
 
Traditional information modeling [7] needs a specific problem for which a specific information model annex software is created that specifically matches that specific problem in a specific way. Also read: the system is designed to work for one specific context – solving precisely (and only) that specific problem.
 
In case of systematic information modeling [7] – from the perspective of the designer – there is no specific problem to create a model for. The resulting model will be systematic in nature and will therefore cover a wide range of problems – one of them, of course, being the specific problem at hand.
 
Compared with a traditional information model a systematic information model shows quite a bit of an upside down experience to the traditional modeler/designer. Elements that appear to be of key interest in traditional models, show up at quite other positions in systematic ones.
 
 
Yielding context aware solutions
As said: the resulting systematic [8] information model is fit to match a wide range of problems – including the specific problem at hand. Because of its systematic nature, i.e. the systematic organization of information in the model, the software aligns around it in a contextual fashion – yielding a context aware information system [5].
 
 
Supporting context aware people
Context aware systems provide true support to contextually operating human beings that need to quickly, confidently and accurately find their ways in the ever increasing dynamics of our modern businesses/society [9].


Copyright (c) 2013 Emovere/Jan van Til - All rights reserved.
Alle publicaties op deze site zijn gebaseerd op mijn eigen opvattingen. Ze vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs de standpunten en het beleid van mijn werkgever(s).
 
[Notes]
1. We all know that from social psychology (wiki).
2. Indeed, meaning is situational, always and 100% of the time: Situational Meaning. In case you need some extra theoretical background, please read Semiotic Ennead.
3. It’s a wicked problem because we, human beings, ‘naturally’ look for far too long for faster horses; we seem to hate to thoroughly solve our problems.
4. Explained in more detail in The Core of Information Oriented Architecture.
5. For more details, please view infOrmation Orchestration (on slideshare).
6. A profound method for systematic information modeling is Metapattern – a surprisingly elegant as well as powerful method. As a method metapattern comes with a strong philosophy: Subjective Situationism. Metapattern is supported with a tool-set/operational platform, called Knitbits.
7. For more details, please study Systematic Organization of Information.
8. Systematic means: across domains and across organisations/societies.
9. For more details, please view Human Interoperability (on slideshare – via information roundabout).